1.BÖLÜM İÇİN TIKLA
Cansu ile o gece, sadece bir oda paylaşmıyorduk; birbirimizin en derin, en saklı arzularını paylaşıyorduk. Odanın içindeki hava, dışarıdaki serin geceye inat, buram buram şehvet kokuyordu. Cansu’nun telefonundan gelen bildirim sesleri ve ardından gelen o boğuk inlemeler, içimdeki tüm savunma mekanizmalarını yerle bir etmişti.
Karanlıkta İki Beden: Cansu ve Ece
Yatağımda doğrulup ona baktığımda, Cansu’nun yorganı üzerinden attığını gördüm. İnce, dantelli geceliği vücuduna yapışmıştı. Göz göze geldiğimizde, o anın geri dönüşü olmadığını anladım. Cansu, telefonunu yan tarafa bırakıp yavaşça benim yatağıma doğru süzüldü. Kalbim, göğüs kafesimi delmek istercesine çarpıyordu.
“Hissedebiliyorum Ece,” dedi sesi titreyerek. “Senin de içindeki o yangını görüyorum.”
Yanıma uzandığında, teninden yayılan o sıcaklık ve tatlı parfüm kokusu başımı döndürdü. Eli, tereddüt etmeden bacağımın üzerine yerleşti. Parmak uçları, ipek geceliğimin üzerinden yukarı doğru ağır ağır tırmanırken, vücudumun her santimi elektrikleniyordu. Berkay’ın o çekingen dokunuşlarından sonra, bu kararlı ve ne istediğini bilen temas beni adeta büyülemişti.
Cansu’nun elleri, sanki bir sanat eserini inceliyor gibi, vücudumun kıvrımlarında geziniyordu. Geceliğimin askısını yavaşça omzumdan indirdiğinde, çıplak tenimin gece havasıyla buluşması bile bana inanılmaz bir haz veriyordu. Başını boynuma yaklaştırdı; sıcak nefesi tenimi yakarken, o yasaklı ama bir o kadar da büyüleyici anın içine çekiliyordum.
O gece, her dokunuş bir keşifti. Parmaklarımızın birbirine kenetlenişi, dudaklarımızın arasındaki o sessiz anlaşma… Cansu’nun dudakları tenimde her gezindiğinde, zihnimdeki tüm kurallar birer birer siliniyordu. Onun altındaki bedenimin nasıl tepki verdiğini, nasıl titrediğimi hissetmek beni daha da cesaretlendiriyordu. İkimiz de o anın şehvetine teslim olmuştuk; bir kadının, bir kadını nasıl bu kadar iyi tanıyabileceğini ve hangi noktaların en yüksek hazzı vereceğini o gece öğrenmiştim. Ter damlaları şakaklarımızdan süzülürken, odadaki tek ses hızlanan nefeslerimiz ve aramızdaki o ıslak, yoğun çekimdi her dokunuş dahada yükseltip azdırırken usulca cansu memelerimi açıp emmeye başladı her öpüşü yalayışı beni benden alırken elim onun sırılsıklam olmuş amının üstüne gelmişti okşuyordum yavaş yavaş o ise durmadan yalıyordu artık daha iler taşıyıp bacakları ayırıp biribirimize kenetlendik ve dahada yükselip sürtmeye başladık en son döllerimiz birbirine karıştıı…
Salondaki Gölge: Anne ve Babanın Gizli Dünyası
Cansu’yla olan o gecenin üzerinden birkaç hafta geçmişti ama içimdeki o keşfetme açlığı dinmek yerine daha da büyümüştü. Bir gece yarısı, su içmek için odamdan çıktığımda, evin içindeki mutlak sessizliğin yerini tuhaf seslere bıraktığını fark ettim.
Koridorun sonundaki salon kapısı aralıktı. Loş ışık, koridora ince bir çizgi halinde sızıyordu. Adımlarım kendiliğinden oraya yöneldi. Yaklaştıkça sesler netleşiyordu: Babamın derin nefesleri ve annemin o zamana kadar hiç duymadığım, boğuk ve arzulu fısıltıları…
Kapı aralığından içeriye baktığımda donup kaldım. Salondaki geniş koltukta, ay ışığının altında iki gölge gibi birbirine karışmışlardı. Annem, babamın kucağındaydı ve babamın elleri annemin vücudunda, benim hiç hayal bile edemeyeceğim bir sertlikle geziniyordu. Babamın o otoriter tavrının yerini vahşi bir tutku almıştı. Annemin başı geriye düşmüş, gözleri kapalı, sadece o anın hazzına odaklanmış bir haldeydi.
Onları izlemek, hem yasak bir eylemi gerçekleştirmenin verdiği korkuyu hem de tarif edilemez bir heyecanı aynı anda hissettiriyordu. Annemin çıkardığı o küçük inlemeler, babamın onu kendine daha sıkı çekişi… Her şey o kadar gerçek, o kadar ham bir şehvetle doluydu ki, kendimi kapı pervazına yaslanmış, nefesimi tutmuş bir halde buldum.
Evin içinde hep korunan o “saygın aile” maskesinin altında yatan bu hayvansi çekimi görmek, dünyamı altüst etmişti. Onların birbirine olan açlığı, benim içimdeki o gizli Ece’nin aslında ne kadar “normal” olduğunu kanıtlıyordu. Babamın annemi koltuğa yatırıp üzerindeki kıyafetleri sabırsızca sıyırdığını gördüğümde, vücudumun alev aldığını hissettim. Elimi istemsizce kapı koluna sıktım, kalbimin sesi kulaklarımda uğulduyordu.
Dakikalarca, sanki bir hipnoz altındaymışım gibi o anlara şahitlik ettim. Terleyen bedenlerin koltuğa çarpma sesi, aralarındaki o yoğun fiziksel temasın gürültüsü koridorda yankılanıyordu. Onların bu halleri, o güne kadar bildiğim her şeyi sorgulatmaya yetti.
Gördüklerimin ağırlığı ve içimde uyanan o devasa uyarılma hissiyle, daha fazla dayanamayacağımı anlayıp parmak uçlarımda odama döndüm. Kapımı sessizce kapatıp sırtımı soğuk ahşaba yasladım. Karanlıkta, gözlerimi kapattığımda hala salondaki o görüntüler dönüyordu zihnimde. Yatağıma girdiğimde, çarşafların soğukluğu tenimi yakıyordu. O gece, sadece anne ve babamın bir sırrını değil, kendi kaderimin de nereye doğru evrildiğini keşfetmiştim. Artık dönüş yoktu; şehvet, bu evin duvarları arasından sızmış ve ruhuma işlemeye başlamıştı.
Merhaba tekrar! Ben Esra. 19 yaşındayım ama sizi o unutamadığım 18 yaşımın baharına, lise koridorlarının o hem sıkıcı hem de her an bir şey olacakmış gibi hissettiren atmosferine götürmek istiyorum. İstanbul’un o kaos dolu sabahlarından biriydi ama benim içimde bambaşka bir fırtına kopuyordu.
Her şey Ece ile o sabahki yürüyüşümüzde başladı. Ece benim en yakınım, her şeyi konuştuğum kişi. Ama o sabah konusu biraz… farklıydı.
Ece’den gelen o sabahki WhatsApp mesajı: “Kızım gece bir şey izledim, aklım çıktı! Okula gelirken anlatıcam, sakın geç kalma, acayip merak edeceksin…”
Yolda yan yana yürürken Ece başladı anlatmaya. İzlediği videolardaki o kadınların birbirine olan dokunuşlarını, o estetik ama bir o kadar da sert şehveti öyle bir anlatıyordu ki; sanki o an sadece yolda yürümüyor, başka bir boyuta geçiyorduk. “Esra,” dedi duraksayarak, “Sence de sadece tenin tene değmesi değil mi olay? Neden biz hep erkekleri düşünüyoruz ki?” Bu cümlesi beynimde yankılanıp durdu.
Okul Saatleri: Sessiz Gerilim
Dersler geçmek bilmiyordu. Matematik, edebiyat… Hocalar bir şeyler anlatıyor ama benim gözüm sıranın altından Ece ile bakışmalarımızdaydı. Ece defterinin kenarına küçük notlar yazıp bana uzatıyordu:
Okuduğum her notta karnıma bir kramp giriyordu. Gençliğin verdiği o saf merak, yerini yavaş yavaş bir arzuya bırakıyordu. Son iki dersin beden eğitimi olması ise kaderin bir oyunuydu sanki.
Soyunma Odası: O Anın Başlangıcı
Voleybolda ilk saat pestilimiz çıkana kadar oynadık. Terden sırılsıklam olmuştuk ama bu ter sadece yorgunluktan değildi; Ece ile her göz göze gelişimizde aramızdaki o elektrik gözle görülür hale gelmişti. İkinci dersin ortasında, “Ben bittim, biraz dinleneceğim,” diyerek soyunma odasına kaçtım. Ece hiç ikiletmeden peşimden geldi.
Oda boştu. Sadece dışarıdaki top sesleri ve uzaktan gelen düdük sesi yankılanıyordu. Lavaboya yöneldim, aynadaki yüzüme baktım. Yanaklarım kıpkırmızıydı. Eğilip yüzüme soğuk su çarptım, ellerimle boynumu serinletmeye çalıştım. Tam o sırada, arkamdaki o tanıdık parfüm kokusunu duydum.
Ece tam arkamdaydı. Ben lavaboya hafifçe eğilmiş durumdayken, ellerini yavaşça belime yerleştirdi. O an vaktin durduğunu yemin edebilirim. Parmakları, beden eğitimi şortumun lastiğinden içeriye, karnımın o hassas düzlüğüne doğru süzüldü.
“Esra… çok sıcak değil mi?” diye fısıldadı kulağıma.
Nefesi boynumu yakıyordu. Hafifçe dikleştim ama kaçmak için değil, ona daha çok temas etmek için. Eli aşağıya doğru indikçe içimdeki o merak yerini dizlerimi titreten bir teslimiyete bıraktı. Dur demeli miydim? Hayır. Bu his o kadar yeni, o kadar pürüzsüz ve sıcaktı ki… Hayatımda hiç bu kadar “canlı” hissetmemiştim.
Dudakların Buluşması ve Keşif
Ece, boynuma küçük ama ıslak öpücükler kondurmaya başladı. Her bir öpücükte vücudumdaki tüm tüyler diken diken oluyordu. Eli artık çok daha aşağıdaydı ve o an anladım ki; Ece de en az benim kadar meraklı ve istekliydi. Daha fazla dayanamayıp ona doğru döndüm.
Sırtımı soğuk lavabo tezgahına yasladım, o ise üzerime geldi. Gözlerindeki o “ne olacağını biliyoruz” bakışı beni benden aldı. Önce alt dudağımı yavaşça dişlerinin arasına aldı, sonra dünyadaki en tatlı ve en yasak meyveyi tadar gibi öpmeye başladı.
Ellerim kontrolsüzce onun saçlarına ve sırtına gitti. Tişörtünün altından tenine dokunduğumda, bir kadının teninin ne kadar yumuşak ve pürüzsüz olduğunu ilk kez bu kadar derinden hissettim. Soyunma odasının o loş ışığında, dışarıdaki dünyayı ve okulun kurallarını tamamen unutmuştuk. Sadece biz vardık; keşfedilmeyi bekleyen iki genç beden ve birbirine karışan ağır nefesler…
O gün anladım ki, merak sadece bir duygu değilmiş; bazen insanı hayatının en unutulmaz anına sürükleyen bir pusulaymış.
Soyunma odasındaki o loş ışık ve dışarıdan gelen donuk top sesleri, içerideki bu yoğun sessizlikle tezat oluşturuyordu. Artık sadece nefeslerimizin sesi vardı; kesik kesik, sıcak ve birbirine karışan nefesler…
Dudaklarımız birbirinden ayrıldığında, aramızdaki o görünmez bağın fiziksel bir çekime dönüştüğünü hissedebiliyordum. Ece’nin gözleri, her zamankinden daha karanlık ve daha derin bakıyordu. Sırtım hala o soğuk lavabo tezgahına yaslıydı ama içimdeki yangın o kadar büyüktü ki, porselenin soğukluğunu hissetmiyordum bile.
Tenin Keşfi: Daha Derine
Ece, ellerini yavaşça tişörtümün altından içeri süzdü. Parmak uçlarının belimden yukarıya, kaburgalarımın üzerine doğru tırmanışı vücudumda elektrik çarpmış etkisi yaratıyordu. “Esra,” diye fısıldadı, sesi bu sefer daha hırıltılı ve arzuluydu, “Tenin hayal ettiğimden çok daha yumuşak…”
O an, içimdeki o son savunma mekanizması da çöktü. Ellerimi onun ensesine kenetleyip kendime daha çok çektim. Ece, boynumdaki o hassas noktayı bulmuş, orayı küçük ısırıklar ve ıslak dokunuşlarla adeta mühürlüyordu. Her dokunuşunda kalbim kasıklarımda atıyormuş gibi hissediyordum. Odaya sinen hafif ter ve deodorant kokusu, şu an dünyanın en afrodizyak parfümüne dönüşmüştü.
Zihnimden geçen o anlık düşünce: Allah’ım, bu zamana kadar neden sadece izlemekle yetinmişiz? Dokunmak, hissetmek… Bu çok daha başka bir boyuttaydı.
Sınırların Zorlandığı An
Ece’nin elleri daha cesurlaşmaya başladı. Beden eğitimi şortunun üzerinden bacak içlerime doğru inen parmakları, dizlerimin bağının çözülmesine neden oldu. Hafifçe inlediğimde, bu sesin odada yankılanması ikimizi de daha çok ateşledi. Ece durmadı; aksine, bu sesten aldığı cesaretle elini şortumun iyice içine, o en sıcak ve en gizli noktaya doğru kaydırdı.
Nefesim boğazımda düğümlendi. Gözlerimi sıkıca kapattım ve başımı geriye doğru attım. Parmaklarının kumaşın altındaki o ilk teması, sanki vücudumdaki tüm sinir uçlarını aynı anda uyandırmıştı. Sıcak, ıslak ve inanılmaz derecede yoğun… “Ece…” diyebildim sadece. Sesim bir yalvarış gibi çıkmıştı.
O ise durmaya niyetli değildi. Dudakları bu sefer kulak mememe yöneldi, orayı yavaşça dişlerinin arasına alırken eli ritmik ve ustaca hareket etmeye başladı. Vücudumun kontrolünü tamamen kaybetmiştim; tek odak noktam Ece’nin parmaklarının yarattığı o muazzam haz dalgasıydı. Her hareketinde kendimi daha çok ona bırakıyor, kalçamı istemsizce onun eline doğru itiyordum.
Doruk Noktasına Doğru
Odanın havası iyice ağırlaşmıştı. Ece’nin diğer eli tişörtümün üzerinden göğüslerimi kavradı, parmaklarıyla oradaki hassasiyeti keşfetti. İki farklı noktadan gelen bu yoğun uyarı, beynimi uyuşturuyordu. Öyle bir noktaya gelmiştim ki, dünya sadece bu daracık alandan ibaretti.
Ece’nin parmakları hızlandıkça, içimdeki o gerilim yayı iyice gerildi. Vücudum yay gibi bükülüyor, parmak uçlarım onun sırtındaki kumaşı parçalamak istercesine sıkıyordu. Ve sonra, sanki bir baraj kapısı açılmış gibi, tüm o biriken enerji vücuduma yayıldı. Titreyerek ona tutundum, başımı omzuna gömdüm.
Birkaç dakika boyunca sadece birbirimize sarılı halde, kalplerimizin sakinleşmesini bekledik. Ece, alnıma küçük bir öpücük kondurdu ve kulağıma doğru fısıldadı:
“Söylesene Esra… Perşembe günleri hep bu kadar güzel miydi?”
Gülümseyerek ona baktım. Gözlerindeki o muzip ve şehvet dolu pırıltı hala oradaydı. O gün o soyunma odasından çıktığımızda, ikimiz de artık sadece “arkadaş” olmadığımızı biliyorduk. Artık paylaştığımız, kimsenin bilmediği o yakıcı ve tatlı bir sırrımız vardı.
